گر کافر و گر که بت پرستی بازآی صد بار اگر توبه شکستی بازآی
این درگه ما درگه نومیدی نیست صد بار اگر توبه شکستی بازآی
«اِنّا خَلَقْنا الْإنساٰنَ مِن نُّطْفَةٍ أَمْشاجٍ نَبْتَلِيهِ فَجَعَلْنٰهُ سَميعَا بَصِيرًا[1]»
ما انسان را از نطفه مختلطی آفریدیم و سپس او را می آزماییم، بدین جهت او را شنوا و بینا قرار دادیم.
همانطور که از این آیه شریفه مشخص است خداوند انسان را آفرید تا سپاسگزار نعمات خداوند باشد و بر خلاف دیگر خلقت های پروردگار مثل فرشتگان و ملائک برای انسان بهشت و جهنم قرار داد و انسان را مختار نمود تا خودش منزلگاه عبدیت را انتخاب کند و زمانی که شیطان به خلقت انسان حسادت کرد فقط از خداوند چنین درخواست کرد:
می خواهم که مرا عذاب ندهی و مرا تا روز قیامت به حال خود رها کنی و نسل من را پایدار و بدون مرگ باشد و از هر انسانی که به دنیا می آید از نسل من هم یک شیطان به دنیا آمده و با او تا روز مرگش باشد. حال سالهای سال گذشته و شیطان توانسته بسیاری از انسانها را از مسیر خداوندی خارج سازد مانند اولّین خلقت خداوند که بوسیله شیطان از بهشت رانده شدند و به زمین فرود آمدند.
و یا مانند حسادت قابیل به هابیل فقط به خاطر زن زیبایی که هابیل داشت که موجب قتل هابیل بدست قابیل شد و هزاران موارد از این قبیل....
مگر خداوند نفرمود: ای ابلیس! آنانی که با توأند و به سخنان تو گوش می دهند با تو وارد دوزخ خواهند شد و کسانی که از تو پیروی نکنند و به سوی من آیند وارد بهشت خواهند شد.
پس چرا انسان های زیادی به این باور نرسیده اند و همواره شیطان را اطاعت می کنند و فقط تعداد کمی به اطاعت خداوند پرداخته اند؟!!!
روزی چند تن از ملائکه در محضر خداوند تعالٰی عرض کردند: خداوندا علّت خلقت انسان چیست؟ انسانی که اطاعت و عبادت تو را نمی کنند، قتل و ظلم می کنند، به وجود شما ایمان ندارند و چه کار های نا پسند دیگری که از آنها سر می زند....خداوند فرمود:
ای ملائکه در انسان چیزی وجود دارد که در دیگر خلایقم وجود ندارد. شما ملائکه معنای شهوت و لذت را نمی دانید، شما معنای زن و فرزند و خانواده را نمی دانید، شما معنای مال و ثروت و مقام و جلال را نمی فهمید. شما معنای هزاران لذت و ذلّت را نمی دانید؛امّا انسان با وجود همه ی این لذت ها همه را رها کرده، شهوت و مال و ثروت و خانواده را کنار زده و خودش را به من نزدیک می کند و به عبادت من می پردازد.
«منابع» 
1 سوره الانسان، آيه 2
>>چرا جهنم
>>آیا عذاب شدید با عدل می سازد؟؟
>>وصف جهنم
>> درکات جهنم
>> درهای جهنم
>> پیش از اینها
>> لطف بی نهایت
رسول گرامی اسلام ﴿ صلی الله عليه واله وسلم ﴾ می فرماید:
در شب معراج وقتی از بهشت بیرون آمدیم، خواستم که دوزخ را ببینم جبرئیل مرا به جانب جهنم برد فرشته ای دیدم کریه المنظر شدید البطش خشمگین، ترش روی که دیدن آن وحشت مخوف داشت.
گفتم: ای جبرئیل این کیست که از ترس او رعبی در دل من افتاد؟
گفت : یا رسول الله! این شگفتی ندارد ما هم که از فرشتگان الهی هستیازدیدن این فرشته رعب و وحشت داریم. این خازن جهنم است که شادی و خرّمی در آن آفریده نشده است و هرگز تبسم نکرده و نمی کند.
جبرئیل به او گفت: این محمّّد بنده ی خدا و فرستاده ی او و خاتم انبیا و مرسلین است. او به من نگریست و ثنا گفت و کرامت نمود و به بهشت بشارت داد.گفتم ای مالک برزخ جهنم را برای من توصیف کن.
گفت:هزار سال تافته اند تا سرخ شد هزار سال تافته اند تا سفید شد هزار سال تافته اند تا سیاه شداکنون سیاه است و تاریک و چون کوه آتش بر خود می لرزد و یکدیگر را می خورند.
ای محمد ﴿ ص﴾ اگر یک حلقه از آن سلسله های آتشین بر کوه های دنیا نهند همه ی کوهها از زخم تف او چون ریزه های فلز گداخته می گردد و به مرکز زمین فرو شود.
گفتم: ای مالک نمونه ای از آن به من نشان ده. گوشه ای از آن را نمایان ساخت که شاخی از ساق های آتشین بیرون آورده سیاه و صلب از تف و دود آن هم افق را تاریک کرد و هولی عظیم به وجود آورد. من ناراحت شدم مالک گفت: ای جبرئیل او را گردان، برگشتیم.
«منابع» جهنم و عذاب های جهنمی